Hoe ik erachter kwam dat ik op vrouwen val

Eerlijk is eerlijk, zolang ben ik nog niet uit de kast, sinds december 2015 pas. Er zijn zat mensen die vanaf hun puberteit al weten dat ze op hetzelfde geslacht vallen, maar bij mij was dat niet het geval.

Twijfels

Het gekke is dat ik altijd dacht ik op mannen viel. Zo heb ik jarenlang gedatet met mannen zonder resultaat. Tot ik mij in 2013 begon af te vragen wat er mis met mij is. Ik kwam genoeg leuke jongens tegen… maar het gevoel was ver te zoeken. Ik was op dat moment 21, had nog nooit een relatie gehad terwijl ik daar wel aan toe was.

Op een gegeven moment zet dat je aan het denken: als ik geen gevoelens krijg voor mannen, zou het dan kunnen dat ik die wel krijg voor vrouwen? Hoe meer ik erover nadacht, hoe vaker ik mezelf betrapte op mijn interesse naar vrouwen. En omdat ik steeds nieuwsgieriger werd, ging ik daarom op zoek naar lesbische series, zoals Venice the Series, die ik tot diep ik de nacht keek. Wanneer ik in die serie twee vrouwen zag zoenen, kreeg ik kriebels in mijn buik. Voor mij een bevestiging dat het me meer deed dan mij toentertijd besefte. Omdat die interesse en nieuwsgierigheid naar vrouwen bleef, besloot ik op date te gaan met een meisje dat ik op Tinder had leren kennen. In de hoop dat het me duidelijkheid zou geven. De date was leuk, zij was leuk, maar ik… ik was er nog niet klaar voor. Na die date heb ik het ruim een jaar geparkeerd – een soort van weer in de kast gestopt – omdat ik er eigenlijk niet aan toe durfde te geven. Ik leek wel gek en moest het van mezelf uit mijn hoofd zetten! Bang voor het onbekende…

Op onderzoek uit

Ruim een anderhalf jaar later waren die twijfels er nog steeds en bleef ik naar lesbische series kijken. Ik merkte overigens ook dat ik steeds meer naar vrouwen keek, op straat, in de bus. Ik leek wel geobsedeerd voor mijn gevoel. Dus stond mij ÊÊn ding te doen: het uitzoeken… en ditmaal zonder terug te krabbelen. Ik stelde mijn Tinder profiel nogmaals in op vrouwen en ben vervolgens gewoon met vrouwen gaan daten. Laat dat ‘gewoon’ trouwens maar achterwegen, want ik kan je garanderen dat ik het doodeng vond.

Ik heb een tijd met best wat vrouwen gedatet zonder dat ook aan iemand te vertellen. Tegen mijn ouders vertelde ik dat ik met vriendinnen op stap ging (aangezien ik nog thuis woonde). En als vriendinnen vroegen of ik nog leuke dates had gehad zei ik van niet. En dat was behoorlijk lastig. Voor mijn gevoel loog ik alles bij elkaar… en natuurlijk had ik het fijn gevonden om mijn hilarische, leuke en minder leuke dates met iemand te bespreken. Maar iets hield me tegen… ik wilde het niet eerder aan iemand vertellen voordat ik zelf met de volle 100% wist dat ik op vrouwen val. Want als iemand het door zou vertellen, zou ik binnen no time bekend staan als ‘de lesbienne’, terwijl dat misschien helemaal niet zo zou zijn. Ik was het immers nog aan het uitzoeken. Al 2,5 jaar lang…

De eerste zoen met een vrouw

Na heel wat dates verder komt er moment dat je voor het eerst met een vrouw zoent. Voor mij was dat een vrouw waar ik toen echt gevoel voor begon te krijgen na een aantal dates. En dat moment vergeet ik de rest van mijn leven niet meer. Dat was het moment waarop ik echt met 200% zekerheid kon zeggen dat ik mijn geluk moest zoeken bij vrouwen. Wanneer ik voorheen een man zoende voelde ik niks, geen kriebels, geen vlinders, geen gelukzalig gevoel, niks! Maar mijn eerste zoen met een vrouw was – hoe zal ik het zeggen – magisch en overweldigend alsof de tijd even stilstond. Het gevoel wat toen door mij heen ging zorgde ervoor dat alle puzzelstukjes op zijn plek vielen. Hierdoor viel er een grote last van mijn schouders. Ik wist vanaf dat moment (en natuurlijk wist ik dat al eerder, maar durfde ik dat niet te erkennen) dat ik lesbisch ben. Iedereen zegt altijd ‘waarom moet er een label aan gehangen worden?’ Nou… dat hoeft ook niet, maar ik wilde dat label wel hebben voor mezelf. Ik wilde weten of ik hetero, lesbisch of biseksueel ben, omdat dit mij hielp bij de zoektocht naar mijn identiteit.

Alles valt uiteindelijk op zijn plek

Die date met die zoen was trouwens meteen onze laatste date, maar dat ter zijde. Hoe meer ik, na die date, over het verleden nadacht, hoe meer de stukjes op zijn plaats vielen. Je kent die Jills reclame wel.. waarin die mannen uit het water lopen? Die reclame waarbij bijna iedere vrouw van haar stoel gleed? Ik… ik dacht alleen maar: ‘guyss.. doe toch eens normaaaaal!! Wat is er nou zo goddelijk aan mannen met borsthaar?’ En wanneer ik een film keek met vriendinnen werd er altijd gesproken over de knappe man en dacht ik in alleen maar: ‘Man? Heb je die vrouw gezien?!’

Uiteindelijk ben ik na nog wat niet succesvolle dates via Tinder overgestapt naar de betaalde datingsite Pepper. In de hoop daar iets meer serieuze mensen tegen te komen. En dat is ook de plek waar ik mijn eerste en huidige vriendin, Ayla, heb leren kennen.

Ga voor je eigen geluk!

Al met al is die zoektocht naar jezelf heel ingrijpend, vooral als er voor je gevoel veel dingen niet kloppen. De tip die ik vooral wil geven aan iedereen die opzoek is naar zichzelf? Ga het uitzoeken! Ongeacht de reacties die je vreest te krijgen. Jij bent namelijk de enige die je eigen geluk bepaalt en niemand anders! En aangezien je hoogstwaarschijnlijk nog tientallen jaren meegaat op deze wereld, zou ik maar gaan voor dat geluk! Makkelijk is het niet, maar het is het allemaal meer dan waard.

Heb je vragen over dit onderwerp of wil je jouw verhaal doen op Seeitasajourney door middel van een gastblog? Stuur ons dan gerust een email.

Volg:
Marjolein Egbers

De drijvende kracht achter Seeitasajourney.nl, dat is Marjolein. Haar creativiteit uit ze voornamelijk in woorden en fotografie. Schrijven is dan ook echt haar ding. Zo werkt ze als online content marketeer en heeft ze drie jaar lang haar eigen blog gehad.

Find me on: Web

13 Reacties

  1. 23 februari 2018 / 08:22

    Wat moet het moeilijk geweest zijn, zo lang niet zeker weten of je nu al dan niet lesbisch bent. Ik kan me voorstellen dat die eerste zoen magisch was en dat toen alle puzzelstukjes op hun plek vielen. 🙂

    • 23 februari 2018 / 08:29

      Dank je wel voor je berichtje! Het was inderdaad niet makkelijk, maar als het dan allemaal op zijn plek valt… valt er een last van je schouders!

  2. 23 februari 2018 / 08:54

    Zo herkenbaar, ik ben ook nog steeds op zoek naar mezelf. Wel of geen vrouw, wel of geen man. Maar komt goed! Groetjes en weer een erg leuk verhaal

    • 23 februari 2018 / 08:59

      Lastig he… neem vooral je tijd! En vroeg of laat valt alles op zijn plek en wordt het leven nog leuker dan het al is. Liefs x

  3. 23 februari 2018 / 09:44

    Heel mooi om te lezen! Goed dat je destijds voor jezelf dingen wilde ontdekken, veel mensen durven dat zelfs niet. Knap geschreven ook!

  4. Roshelle
    23 februari 2018 / 20:38

    Vind het mooi om te lezen! Zeker omdat ik ook zo iemand was die altijd vroeg ‘HEB JE GEEN VRIEND DANNNN?’ hahaha. Fijn dat je er zo via je eigen zoektocht achter bent gekomen! Gun jou dat! 🙂

  5. Alana
    23 februari 2018 / 22:56

    Heel mooi. elf nog geen relatie kunnen hebben met een vrouw. ben odnertussen twintig geworden, maar blijf zeker dat ik voor vrouwen val. Nooit iets voor jongens gevoeld of gewild,maar wel al een gezoent en ik voelde wederom niks. ik voelde me eerder schuldig alsof ik harteloos was, maar de meeste waren hopeloos opzoek naar EEN meisje, dus ik was niets speciaals voor hen… Maar ik ben sinds mijn 16de eigenlijk ECHT uit de kast, ongeacht dat sommige het al ervoor een beetje wisten, zelfs mijn moeder blijkbaar. Ik kwam pas uit de kast dankzij mijn tante die zelf lesbisch is en trots. Heel open en ze gaf me de ultieme kans mezelf meer te zijn. Maar ja, sindsdien veranderde mijn stijl en wordt ik dagelijks geconfronteerd met de vraag: “is dat een jongen of een meisje? Shemale? Is ze lesbisch? gay, sowieso gy, toch?” En dat veranderd puur en vooral door de kledingstijl, want anders wist NIEMAND dat ik al sinds ik kind was op vrouwen viel. Heel erg, want mensen bekijken je scheef soms, amar ben blij dat je de moed vond om uit die verstikkende kast te stappen en ben ook blij dat je liefde gevonden hebt. Nu ik nog…. joepie?

    • Alana
      23 februari 2018 / 22:57

      Nog sorry voor deze domme typfouten. Ik maak ze zonder dat ik er optijd bij stilsta en dat is enorm vervelend, maar hopelijk is het leesbaar.

    • 23 februari 2018 / 23:25

      Dank je wel voor je lieve berichtje! Kan me voorstellen dat dat ook niet makkelijk is al die scheve gezichten. Maar jouw grote liefde komt ook echt nog wel! Alles op zijn tijd… bij mij duurde het ook even Hihi.

  6. 24 februari 2018 / 11:16

    Wat mooi geschreven en wat ben je er nu zo open over. Mooi verhaal!

  7. 28 februari 2018 / 09:22

    Mooi bericht! Pas het eerste dat ik op je blog lees, maar ik ga zeker eens verder kijken 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?