Twee vrouwen op een kussen, daar slaapt de duivel tussen – Gastblog

Het gezegde is natuurlijk “twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen”. Vroeger leefde de gedachte dat mensen die twee verschillende religies aanhingen, niet met elkaar konden trouwen. Die gedachte leeft bij een aantal mensen nog steeds. De gedachte dat twee vrouwen niet met elkaar kunnen trouwen, leeft ook nog steeds bij een aantal mensen. Echter heeft dit een stuk minder met religie te maken dan je denkt. En ik kan het bewijzen. Bijna ieder persoon die je in je leven ontmoet vraagt op een zeker moment: “Hoe reageerde je omgeving”?

Terwijl ik vind, dat ik zou moeten vinden, dat dat stomme vragen zijn, vind ik het een mooi moment om op te scheppen over mijn gelovige ouders! Ik was 19 jaar en kwam er, bijna per toeval, achter dat ik op vrouwen val. Achteraf gezien had ik het vele jaren eerder al kunnen weten, maar daar gaan we het nu niet over hebben. Ik werd verliefd en na een aantal maanden moest het toch maar gebeuren, ik moest het aan mijn ouders gaan vertellen. Het bleek dat het niet zo slim was om m’n vriendinnetje mee te nemen naar het dorpsfeest, terwijl mijn ouders nog niet wisten dat ik een vriendinnetje had, maar dat terzijde.

Mam, ik moet je iets vertellen

Ik vergeet het moment nooit meer: knikkende knieën, leunend tegen het aanrecht, bij mijn moeder in de keuken. Ik had allang bedacht dat ik het aan mijn moeder ging vertellen en dat zij het uit mocht zoeken met mijn vader! “Mam, ik moet je iets vertellen” zei ik. ,,Vertel” zei mijn moeder. ,,Niet schrikken, ok”?
En tadaaaaaa mijn moeder kreeg natuurlijk bijna een hart verzakking. Als je wilt dat iemand niet schrikt, is het niet handig om te zeggen: ,,Niet schrikken, ok”? Ik verbrak de stilte, ,,Ik ben verliefd …. Op een vrouw”. * stilte * ,,Ok, ….. we houden daarom echter niet minder van je hoor” reageerde mijn moeder. * Stilte * ,,Vertel jij het aan pap”? vroeg ik.

De reactie van mijn vader

Ik moet er nu ontzettend om lachen en zie mijn eigen gezicht nog voor me, sneaky en een beetje bangig tegelijk. Ik denk dat ik me nog nooit zo in iemand heb vergist als in mijn eigen vader. Een aantal dagen later, nadat ik heel erg mijn best had gedaan mijn vader te ontlopen, kon ik er echt niet meer onderuit. Mijn vader vroeg me, terwijl we voor de tv zaten: ,, Ik hoorde dat je meisjes leuker vindt dan jongens”. ,,Dat klopt” zei ik. ,,Weet je het zeker” vroeg hij? Ik raakte geïrriteerd en moest grinniken tegelijk. De vraag was grappig, maar ik voelde me niet serieus genomen. HOEZO ZOU IK DAT NIET ZEKER WETEN?! Enigszins geïrriteerd reageerde ik met ,,Ja pap, dat weet ik zeker”. ,,Dan is het toch prima”?

Stomverbaasd was ik! Was dit het enige wat hij erover te zeggen had? Heb ik me hier maanden druk over gemaakt en mijn moeder laten zweten, door dit aan hem mede te delen? Wellicht zijn er een aantal mensen die überhaupt niet begrijpen waarom ik niet aan mijn ouders durfde te vertellen dat ik op vrouwen val. Misschien had ik dit aan het begin van deze blog moeten vertellen…

Ik kom uit een gereformeerd gezin

Toen ik uit de kast kwam was mijn vader voorzitter van de gereformeerde kerk. Tot mijn 18e zat ik wekelijks voorin de kerk, onafhankelijk van wat er de zaterdagavond ervoor was gebeurd (‘s avonds groot, ‘s ochtends groot). Wij lazen dagelijks uit de bijbel en voor en na het eten deden we een gebedje. Klinkt als een recept voor drama voor iedere 19-jarige die uit de kast wil komen, toch?

Trots

Maar ik vertel dit verhaal met trots! Mijn opvoeding heeft mij gemaakt zoals ik nu ben en daar ben ik iedere dag dankbaar voor. Mijn ouders gebruiken het geloof niet om mij en mijn vrouw buiten te sluiten, maar om ons in te sluiten. Het geloof is nooit het probleem van een familie ruzie of het verbannen van een dochter of zoon. De interpretatie van het geloof en daarmee de persoon die de interpretatie maakt is het probleem. Mijn ouders hebben ervoor gekozen de bijbel en hun geloof zo te interpreteren dat het prima samengaat met mijn keuze voor een vrouw als partner. En dat doen ze op de meest fantastische en liefdevolle manier die er is. Op 26 mei 2017 ben ik getrouwd met de vrouw van mijn dromen. In een kerkje, in het dorp waar ik vandaan kom. Mijn vrouw is onderdeel van ons gezin net zoals de vrouw van mijn broer en de mannen van mijn zussen dat ook zijn.

Geschreven door Tine Hoekman – van den Berg.

Ook een gastblog schrijven voor Seeitasajourney? Mail naar: info@seeitasajourney.nl

Volg:
Marjolein Egbers

De drijvende kracht achter Seeitasajourney.nl, dat is Marjolein. Haar creativiteit uit ze voornamelijk in woorden en fotografie. Schrijven is dan ook echt haar ding. Zo werkt ze als online content marketeer en heeft ze drie jaar lang haar eigen blog gehad.

Find me on: Web

8 Reacties

  1. 2 maart 2018 / 08:51

    Wat een geweldige ouders heb jij. Dat gun je iedereen toch. Ik denk dat het goed is om dit verhaal te vertellen, niet voor de mensen die uit de kast willen komen maar voor de ouders die denken dat het niet kan “gelooftechnisch” zeg maar. Een andere blik “op de zaak” kan misschien verhelderend werken. Terecht dat jij trots op ze bent!

  2. Shirley
    2 maart 2018 / 09:23

    Wat een ontzettend mooi verhaal :-). Vooral het stigma dat geloof en homoseksualiteit niet samen gaan dat wordt hiermee ontkracht !!! Ik ben zelf ook gelovig (geworden zelfs!!) en samen met een vrouw :-).

    Ik merk dat kerken tegenwoordig meer uit gaan van de liefde van Jezus. En de liefde van elkaar dan puur de regeltjes opstampen. Er komen steeds meer kerken die begrijpen dat puur aan regeltjes voldoen niet mogelijk is! Per slot van rekening zijn wij mensen nu eenmaal zondig. (dit betekent niet dat je dan maar alles mag en kan doen). Maar het bewust leven, meer aandacht besteden aan mooie dingen zoals liefde en huwelijken maar ook trouw. :-).

    Geweldig verhaal !! Wens jullie het allerbeste toe! En vergeet niet : bij crisis staat God altijd klaar :-).

  3. 2 maart 2018 / 20:34

    Wauw Tine, wat een mooie blog! Een mooie ode aan jouw fantastische ouders ❤️ ik kende het verhaal al. Maar heb er niet minder van genoten het op deze mooie manier nog eens na te lezen. Liefs! Marije

  4. P zantingh-sahetapy
    3 maart 2018 / 04:27

    Ik heb misschien rare vraag .
    Is dat meppel op de foto ???
    Ik zeg ja mijn vrouw zegt nee
    Met vriendelijke groet

  5. Loes
    3 maart 2018 / 08:37

    Wat een fantastische ouders!! Je bent zoals je bent en dat is goed, en je mag terecht trots zijn op je ouders en dat zijn je ouders op jou en je lieve vrouw. Ik ken je als collega en voor mij ben je nog steeds een mooie knappe meid met je hart op de goede plek. Liefs, Loes

  6. 3 maart 2018 / 11:17

    Hele mooie blog en prachtige ouders. Daar kunnen een hoop mensen een voorbeeld aan nemen denk ik zo. Die zin: De interpretatie van het geloof en daarmee de persoon die de interpretatie maakt is het probleem. Is ook zo raak!

  7. 3 maart 2018 / 14:04

    Wauw, geweldige reactie. En zo waar ook. De reden dat wij weg gingen bij een kerk. Er hoeft geen discussie te zijn over of dit wel of niet kan.als iemand gelukkig is dan is dat goed. Iedereen is door Hem geschapen, geen uitzondering mogelijk in mijn ogen. En daarbij ben ik niet de persoon om uitzonderingen te maken. Heel veel geluk samen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?